Expeditie Rondje Himalaya

Unicef Children

 
Henk
Home | Even voorstellen | Planning! | De auto | Logboek | Contact | Dè Reisfotograaf | Reisverslagen | Rondje Mongolië | Rondje Centraal Azië | Henk Kloosterhuis Photojournalist

Bekijk de fotoreportage

 

Reisverslag 22. Zero Point

 

Naar de grens van China en Pakistan. Hier begint het "Rondje Himalaya".

Ik duik de Khunjerab pas op. De weg stijgt snel. Zoals overal is de weg goed, slecht en superslecht. Onderweg zie ik Chinese landmeters de weg opmeten onder begeleiding van bewapende militairen. De weg zelf is helemaal voor mij alleen. Ik geniet van de ruimte, rust en natuur. Halverwege naar de top kom ik een Chinese vrachtwagen tegen. Het laatste stuk stijgt de weg snel naar de 4733 meter. Bij de Pakistaanse post mag ik doorrijden als ik vertel gelijk weer terug te komen. Bij het uitstappen bij de Chinese en Pakistaanse grenspalen merk duidelijk het hoogteverschil. Met aangepaste tred loop ik om de palen heen en realiseer mij: Zero Point, HIER BEGINT HET RONDJE HIMALAYA!

Hier begint het.

Over hoeveel maanden zullen wij aan de andere kant staan? De Chinese grenspost is al gesloten. Ik duw de boom open en rijd een paar km China in. Ik heb tenslotte een geldig visum op zak, al is de autovergunning ingetrokken. Het wordt donker en ik rijd terug naar de Pakistaanse grenspost.

"Welkom", zegt de agent die denkt dat ik uit China kom. Hij heeft net z'n collega vervangen. Het is donker en ik heb geen lust om naar beneden te rijden. Ik vraag of ik hier bij de politiepost in Orbis kan slapen. "Vinden de Chinesen niet leuk", is de reactie, "een paar km verder is ons basiskamp en daar kunt U slapen". Ik rijd een paar km naar beneden. "Natuurlijk kan u hier slapen. Het is onverantwoordelijk om naar beneden te rijden als het niet echt nodig is. Binnen is altijd wel een bed vrij en U komt precies op tijd voor het avondeten", zegt de agent. De vier agenten en een officier moeten zelf voor hun eten zorgen. Vandaag is het menu, net als gisteren en morgen, chapatties en mix van aardappelen en boontjes. Als toetje trakteer ik op appels uit de Hunzavallei: een feestmaal bij een houtvuurtje! Buiten daalt de temperatuur naar onder nul. De agenten en hun officier zijn zichtbaar ingenomen met dit verzetje van een onverwachte gast. Ze zitten hier een paar weken en gaan dan een week naar huis om bij te tanken. Orbis en mijn reisplan vinden ze geweldig. Als ik alle details van de reis heb verteld mag ik gaan slapen. Het dakraam van Orbis trek ik helemaal open en ik geniet vanuit m'n slaapzak van de sterrenhemel.

De vlaggen van China en Pakistan.

Vroeg word ik wakker met een droge mond van de droge lucht op deze hoogte. De politieagenten wuiven mij uit als ik terug rijd naar Gilgit. De weg is weer voor mij alleen. Een gestrande duif cirkelt rond en wat opvalt is: er zijn geen roofvogels te zien. Vlak voor mij steekt een voor mij onbekend dier op korte pootjes en met een lange staart over. "Dat is een reuzenmarmot", hoor ik later van de beheerder van het Nationale Park Khunjerab. Dat ik bij de politie heb geslapen vinden ze niet zo fijn. Als ik opmerk dat de autolichten in de nacht veel storender zijn voor het wild begint hij te lachen. Op weg naar Sost kom ik een colonne Chinese vrachtwagens en een luxe bus tegen. De douane vertelt mij dat deze vrachtwagens op en neer rijden met goederen. "Wij hebben hier een transitkamp waar de goederen worden overgeladen in Pakistaanse vrachtwagens".

 
 
Laatste Foto
 
Bekijk de laatste Fotoreportage
 
Laatste nieuws
Datum15-03-2010
Plaats WWW.
RONDJE
MONGOLIE.NL
Temp.0ºC
WeerKOUD
Totale afstand40500
Aantal km1
PositieN 42º 51' 5.8"
E 74º 36' 0.2"
Hoogte 797
VerslagHET VERVOLG

EXPEDITIE RONDJE MONGOLIň


Op WWW.
RONDJEMONGOLIE.NL
kan je ons volgen.
27 MAART 2010
vertrekken wij.
Alle details staan op
WWW.
RONDJEMONGOLIE.NL



Stuur ons een berichtje!

Naam:
E-mail:
Je bericht:

Copyright © 2007 De Reisfotograaf Kloosterhuis